Tornow, u ook.
Kom, Blondi.
Weet u, Frau Junge, nu ken ik hem...
...mijn man, al meer dan 15 jaar.
Maar als ik er goed over nadenk, weet ik eigenlijk niets van hem.
Terwijl hij graag praat.
Ik heb naar Berlijn uitgekeken, maar hij is zo anders dan vroeger.
Hij praat alleen nog over honden en vegetarisch eten.
Ik heb een hekel aan Blondi.
Ik geef haar soms een schop en Adolf vraagt zich dan af waarom ze raar doet.
Ik denk dat hij niet wil dat iemand hem van binnen kent.
Ik bedoel...
...in zijn privé-leven kan hij zo zorgzaam zijn.
En dan zegt hij weer van die grove woorden.
Als hij de Führer is, bedoelt u?
Kom, we roken er nog een.
Het spijt me.
U hebt zo veel zorgen en ik zit hier te jammeren.
Frau Junge, ik geef u deze jas als afscheidscadeau.
Ik hou van modieuze dames. Ik wil dat u er plezier van hebt.
Wat een verrassing. Dank u.
Ik weet alleen niet waar en wanneer ik hem kan dragen.
Alstublieft, probeer hier weg te komen.
Beloof het me.
Dank u. Dat was erg lekker, Fräulein Manziarly.
Het is zover. Het is afgelopen.
De Führer wil afscheid nemen. Kom mee.
U bent de dapperste moeder van het Rijk.
Führer, u hebt mij de gelukkigste vrouw van Duitsland gemaakt.
Groet mijn mooie Beieren.
Kinderen, wat doen jullie hier?
We willen tante Eva en oom Hitler zien.
Hebben jullie al iets gegeten? - Alleen ontbijt.
Blijf hier, dan haal ik iets te eten. Ik ben zo terug.
Kameraden, dit is het laatste nieuws van buiten.
Berlijn staat vol warenhuizen: Hier waren huizen, daar waren huizen.
Herr Günsche, ik wil de Führer spreken.
Alstublieft, het moet.
Frau Goebbels, de Führer wil niet meer gestoord worden.
Alstublieft, Günsche, heel even maar.
Alstublieft.
Mein Führer, Frau Goebbels is hier.
Wat is er?
Mein Führer, ik smeek u: Verlaat Berlijn.
Verlaat ons niet, mein Führer. Wat moet er van ons worden?
Morgen word ik door miljoenen vervloekt, maar het is niet anders.
Sta op. Kom mee.
Kom mee.
Tante Traudl, ik vind het leuk als het zo dondert.
Hoezo? - Hier kan ons niets gebeuren.
Ja, toch? - Inderdaad.
Raak.
Reichsleiter, het is gebeurd.
De Führer is dood.
Daar is papa.
Ben je gek? Voor die klotebenzine van jou...
Erich, mond dicht.
Achteruit.
Vooruit, doorgaan.
Doorgaan.
Nee, niet doen.
Laat opa los.
Orde. Orde. Orde moet er zijn.
De orde moet wederkeren.
Hierheen. We kennen de weg. U kunt ons vertrouwen.
Schiet op.
Ik steunde de Rode Beesten
ik heulde met de bolsjewieken
Hopelijk kregen de Russen ons bericht.
Dat zullen we straks weten. - Of niet.
Wat voor nieuws hebt u, generaal?
Adolf Hitler en zijn vrouw hebben in de bunker zelfmoord gepleegd.
De nieuwe regering heeft me gemachtigd...
...vredesbesprekingen te openen...
...tussen onze landen, die beiden zware verliezen hebben geleden.
Generaal, zou u in mijn geval vrede met u willen sluiten?
Een onvoorwaardelijke capitulatie zal mijn regering nooit accepteren.
Gezien de situatie hebt u geen andere keus.
Capituleren? Nooit. Dat is schandelijk.
Jaren geleden heb ik Berlijn veroverd op de rooien...
...en ik zal de stad tot de laatste snik verdedigen.
In de korte tijd die mij rest als rijkskanselier...
...zal ik nooit een capitulatie ondertekenen.
Het gaat om de bevolking. - Het bevel van de Führer is definitief.
Dat is toch idioot. We moeten besprekingen openen.
Ik herhaal, heren: Ik capituleer niet.
Stuur maarschalk Zjoekow een bericht. - Zjoekow?
Wat is er aan de hand? - We geven ons over.
Dan moet ik u doden. De Führer verbiedt iedere capitulatie.
Hoe lang werkt het? - Ongeveer vier uur.
Kinderen, de dokter heeft het medicijn waarover ik verteld heb.
Het is een beetje bitter, maar het helpt wel.
Ieder een slok.
Wie wil eerst?
Heide, jij bent toch altijd zo dapper?
Neem nog maar een slok.
Zie je, zo erg was het toch niet?
Goed zo. Helmut.
Het medicijn zorgt ervoor dat jullie niet ziek worden in deze vochtige bunker.
Maar het is niet vochtig in de bunker.
Goed zo.
Helga.
Ik wil niet.
Wat is dit? Wil je ziek worden? - Toe, mama. Ik wil het niet drinken.
Niet huilen, kindje. Dat heeft geen zin.
Je moet het medicijn drinken.
Helga.
Vooruit, doe je mond open.
Welterusten, kinderen.
Eens zal de leugen ineenstorten...
...en zal er licht in de duisternis zijn.
Leest u dat eens voor.
Eens zal de leugen ineenstorten en zal er licht in de duisternis zijn.
We doen het anders. Eens zal de leugen ineenstorten...
...en dan zal de waarheid weer triomferen.
Dat is het uur dat wij boven iedereen staan...
...puur en...
...vlekkeloos.
We maken geen kans. - Nou en? Ik wil hier weg.
Hoe komen we door de linies?
Maakt niet uit. Ik blijf geen minuut langer.
We zullen omkomen. - Zo erg wordt het vast niet.
Als we blijven, krijgen de Russen ons sowieso te pakken.
Het beste.
Kom, we gaan.
Op 30 april 1945 heeft de Führer zelfmoord gepleegd...
...en daarmee iedereen die hem trouw gezworen heeft in de steek gelaten.
Met uw trouw aan de Führer, was u, Duitse soldaten, bereid...
...de slag om Berlijn voort te zetten, ofschoon de munitie opraakte...
...en verdere tegenstand zinloos was.
Ik kondig hierbij een onmiddellijk staakt-het-vuren af.
Ieder uur dat u doorvecht...
...verlengt het lijden van de inwoners van Berlijn en onze gewonden.
In overeenstemming met het opperbevel van de Sovjettroepen...
...beveel ik u direct de strijd te staken.
Weidling, voormalig bevelhebber van het verdedigingsgebied Berlijn.
Een glas water, graag.
Ik heb u niet meer nodig.
Het spel is uit.
Het is tijd. - U ziet toch wat hier aan de hand is?
Ik wil dat u ons als arts begeleidt. Ik sta erop.
Goed dan.
Ga maar. U hebt veel gedaan. Dank u.
Schädle, vooruit. Kom mee. - Ik ga nergens meer heen.
Kom mee.
Gaat het? - Doorlopen.
Sturmmann Krüger heeft met z'n groep de Wolfbrug verdedigd...
...en ontvangt het IJzeren Kruis.
Sturmmann Wagner heeft twee mitrailleursnesten uitgeschakeld...
...en ontvangt daarvoor het IJzeren Kruis.
Sturmmann Rauch heeft berichten door de linies gebracht...
...en ontvangt daarvoor het IJzeren Kruis.
Daar komen de anderen.
Dekking, Müller.
Wie is daar?
Een Duitser.
Herr Hewel?
Godzijdank, u leeft nog.
Waar zijn de anderen?
Weet ik niet. Frau Junge. Ergens. Misschien.
De meesten van mijn groep zijn vast dood.
Ik had nooit de bunker moeten verlaten.
Ik had mezelf moeten doodschieten, maar dat kon ik niet.
Eet eerst iets. Sterven kan altijd nog.
U blijft bij de vrouwen.
Kom mee.
De Russen hebben ons omsingeld. - Wat gebeurt er nu met ons?
Misschien komt u er doorheen. U kunt het proberen.
Ik verzet geen stap meer.
Denk erover na. De Russen hebben het op ons voorzien.
Als vrouw hebt u een kans. Probeer het.
Veel succes.
Als u langs de Russen loopt, kijk ze dan niet recht in de ogen.
Onthoud dat goed. Het beste.
De Russen.
Gerda, we gaan. - Ga jij maar.
Ik kan niet meer. - Alsjeblieft.
Ik moet het proberen. Wees niet boos op me.
Ik red me wel.
Herr Doktor.
M'n kameraden willen zich overgeven. Mag ik me bij u aansluiten?
De Führer is dood. Wilt u de oorlog op eigen houtje voortzetten?
Ik blijf aan m'n eed verplicht.
Dan kunt u beter naar de Brigadeführer gaan.
De Russen ontruimen het plein. - En?
Zonder tegenstand. Geen schoten.
Dan zijn ze binnen het uur hier.
Wat gaan we doen?
We mogen ons niet overgeven. - Wat bedoelt u daar precies mee?
Als de Russen komen, schieten we onze wapens op ze leeg.
De laatste kogel is voor onszelf. - Dat is nogal wat.
Is deze prestigieuze moord en zelfmoord de enige mogelijkheid?
Wij zijn SS-officieren. We mogen de Führer niet overleven.
Wie denkt er nog meer zo over?
Komt u even bij me zitten? - Graag.
Waarom wilt u verder leven? - En u? Waarom wilt u sterven?
Ziet u dit?
Die heeft de Führer me persoonlijk gegeven.
Als laatste onderscheiding? - Wellicht.
Een afscheidscadeau van Hitler. Ik moest hem iets beloven.
Als de Russen me gevangen nemen, moet ik mezelf van het leven beroven.
Heeft hij u dat laten beloven? Maar waarom dan?
Misschien wilde hij niet dat ik onder dwang...
...iets onaardigs over hem zou zeggen.
Maar als diplomaat geniet u internationale bescherming.
Als u zich aan uw afspraak houdt, wie heeft daar baat bij?
Daar zijn ze.
Niet schieten, kameraden.
We hebben gecapituleerd. De oorlog is afgelopen.
Het is over.
De totale capitulatie vond plaats op 7 mei 1945
de vijandelijkheden zouden op 8 mei gestaakt worden
de oorlog kostte aan meer dan 50 miljoen mensen het leven
6 miljoen joden zijn in Duitse concentratiekampen vermoord
Gerda Christian wist te ontsnappen en gevangenschap te ontlopen
ze overleed in Düsseldorf op 14 april 1997
dr. Schenck werd in 1953 door de Sovjets vrijgelaten
hij overleed in Aken op 21 december 1998
Wilhelm Mohnke werd in 1955 door de Sovjets vrijgelaten
hij stierf in Damp, bij Eckernförde, op 6 augustus 2001
Helmuth Weidling overleed in krijgsgevangenschap in 1955
Werner Haase werd in de bunker door het Rode Leger opgepakt
hij overleed in krijgsgevangenschap in 1945
Otto Günsche werd door de Sovjets gevangengenomen
hij werd in 1956 vrijgelaten en overleed in Lohmar in 2003
Hanna Reitsch overleefde de oorlog en brak nog vele vliegrecords
ze overleed op 28 augustus 1979
Robert Ritter von Greim pleegde op 24 mei 1945 zelfmoord
Linge en Hentschel werden door de Sovjets opgepakt
Linge kwam in 1955 vrij en overleed in 1980
Hentschel kwam in 1949 vrij en overleed in 1982
Constanze Manziarly is tijdens haar vlucht spoorloos verdwenen
Albert Speer werd in 1945 in Flensburg gearresteerd
in Neurenberg werd hij veroordeeld tot 20 jaar
hij kwam vrij in 1966 en overleed in 1981 in Londen
Keitel en Jodl zijn in Neurenberg ter dood veroordeeld en geëxecuteerd
Hermann Göring werd ter dood veroordeeld
hij pleegde kort voor de executie zelfmoord in z'n cel
Heinrich Himmler probeerde onder een valse naam te ontsnappen
na z'n ontmaskering pleegde hij zelfmoord
Martin Bormann en Ludwig Stumpfegger pleegden op 2 mei 1945...
...bij het Lehrter Bahnhof zelfmoord
Rochus Misch werd in 1955 door de Sovjets vrijgelaten
hij woont nog steeds in Berlijn
Traudl Junge werd geclassificeerd als 'jonge meeloopster'
ze werkte als secretaresse en woonde tot haar dood in 2002 in München
Al die verschrikkingen waarvan ik hoorde tijdens het proces in Neurenberg...
...de 6 miljoen joden, andersdenkenden of mensen van een ander ras...
...die omgekomen zijn, dat heeft me diep geschokt.
Maar ik had het nog niet in verband gebracht met m'n eigen verleden.
Ik stelde me gerust met de gedachte dat ik er persoonlijk niet schuldig aan was.
En dat ik niets had geweten van de enorme omvang ervan.
Maar op een dag liep ik langs de gedenkplaat...
...van Sophie Scholl in de Franz-Joseph-Strasse.
Ik zag dat ze net zo oud was als ik...
...en dat ze in het jaar dat ik bij Hitler kwam, terechtgesteld is.
En op dat moment besefte ik eigenlijk pas...
...dat een jeugdige leeftijd geen excuus is.
En dat het misschien mogelijk was geweest om dingen te weten te komen.